แค่นี้
posted on 23 Nov 2009 19:48 by myhoneyypieandiก็ทำทุกอย่างได้แค่นี้
ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้พบเขา
ข้าพเจ้าก้มหน้าอยู่
เงาของเขายาวดูเก้งก้างน่าตลก
ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนสีเป็นสีทอง
ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความอยากรู้เจ้าของเงาตลกนั้น
สีผมยักศกเป็นธรรมชาติสะท้อนกลับแดดยามเย็นกลายเป็นสีน้ำตาลทอง
ใบหน้าคมคาย โหนกแก้มและจมูกปากได้รูปสวยเหมือนกับรูปปั้นโบราณ
ดวงตากลมโตสีน้ำตาลดำมองมายังข้าพเจ้า
ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในมิติที่ไม่รู้จัก
มิติที่มีแค่เราสองคน
เหมือนช่วงเวลานั้นได้หยุดลง
ผู้คนหยุดการเคลื่อนไหว
หยุดแม้แต่การหายใจ
เราสบตากันในนั้น
ข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้ารู้จักเขาที่ใดสักแห่ง
วันเวลาใดสักวัน
ข้าพเจ้าเหมือนรู้จักเขาดี
ดีกว่าที่คิดไว้
ข้าพเจ้าเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์หลังจากวันนั้น
ข้าพเจ้าเฝ้ารอการกลับมาของเขาอยู่ทุกวัน
ข้าพเจ้าเหมือนถูกสะกดจิตให้ฝันไปตลอดเวลา
เขาทำได้ยังไงกันนะ
หลังจากวันนั้น
ข้าพเจ้าก็ได้พบเขาอีกอย่างครั้ง
โดยที่ เราไม่รู้จักกัน
แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับมานั้น
มันทำให้ข้าพเจ้าไม่สามารถจะถอนตัวเองขึ้นมาจากห้วงภวังค์ที่เขาได้สร้างขึ้นไว้เลย
ครั้งล่าสุดที่ข้าพเจ้าได้พบเขา
เขาทำให้ข้าพเจ้าหยุดการหายใจ
ด้วยมนต์ตราที่เขาสะกดข้าพเจ้า มันช่างยากจะลบเลือน
แววตาที่เหม่อมองมาที่ฉัน มันเป็นเสมือนสัญญาณว่าเขาจำข้าพเจ้าได้
ทั้งๆที่ตัวข้าพเจ้าเองไม่มีมีค่าให้จดจำเช่นนั้น
เขาเคยเป็นท้องฟ้าที่อยู่ไกลเกินเอือม
ข้าพเจ้าเป็นได้อย่างมากก็แค่ฝุ่นละอองอากาศ
วันหนึ่ง
เวทมนตร์ที่กักขังข้าพเจ้าก็สลายไปพร้อมกับการหายตัวไปของเขา
ข้าพเจ้าออกตามหา เดินทาง ไปในที่ๆไม่รู้จักเพียงผู้เดียว
ไม่มีเงาเก้งก้างตลกๆนั้นอีกแล้ว
เขาอยู่ที่ไหนกันนะ?
แล้วในที่สุดข้าพเจ้าก็เจอ
หนทางที่จะได้กลับเข้าไปในสู่มิตินั้นที่เคยเข้าไป
มิติที่มีแค่เราสองคน
ข้าพเจ้าค้นพบวิธี
แต่มันช่างยากเย็น ข้าพเจ้าเป็นแค่ฝุ่นละอองแค่นี้
ข้าพเจ้าลืมไปว่า
เราไม่เคยรู้จักกันแม้แต่ชื่อ
เรารู้จักในแค่ในมิตินั้นเท่านั้น
สิ่งที่ย้อนกลับมาหาข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าลืมคิดไปว่าเขาจะรู้สึกเหมือนกับที่ข้าพเจ้ารู้สึกไหม
ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้เลย
ทั้งๆที่เดินทางมาแสนไกล
เรามีหลายๆสิ่งที่เหมือนกัน
การใช้ชีวิตก็เหมือนกัน
บางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในดวงตาของเธอกำลังจะสื่ออะไร?
หวังว่าวันพรุ่งนี้ทุกอย่างคงผ่านไป
ฉันก็ทำได้แค่นี้
รอแค่สักวันที่จะทำอะไรได้มากกว่านี้
รอที่จะได้เจอเขาอีกครั้ง
รอให้เขากลับมาเหมือนดั่งต้องมนตร์
ข้าพเจ้าทำได้แค่นี้
เพราะเราไม่เคยรู้จักกัน
และอาจจะไม่มีวันได้รู้จักกัน
แต่ฉันต้องการจะบอกสิ่งที่ฉันซ่อนอยู่ในดวงตาวันนั้น
แค่เธอกลับมา แค่เรารู้จักกัน แค่นี้