SmurfsmintC

ก็ทำทุกอย่างได้แค่นี้

ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้พบเขา

ข้าพเจ้าก้มหน้าอยู่

เงาของเขายาวดูเก้งก้างน่าตลก

ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนสีเป็นสีทอง

ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความอยากรู้เจ้าของเงาตลกนั้น

สีผมยักศกเป็นธรรมชาติสะท้อนกลับแดดยามเย็นกลายเป็นสีน้ำตาลทอง

ใบหน้าคมคาย โหนกแก้มและจมูกปากได้รูปสวยเหมือนกับรูปปั้นโบราณ

ดวงตากลมโตสีน้ำตาลดำมองมายังข้าพเจ้า

ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในมิติที่ไม่รู้จัก

มิติที่มีแค่เราสองคน

เหมือนช่วงเวลานั้นได้หยุดลง

ผู้คนหยุดการเคลื่อนไหว

หยุดแม้แต่การหายใจ

เราสบตากันในนั้น

ข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้ารู้จักเขาที่ใดสักแห่ง

วันเวลาใดสักวัน

ข้าพเจ้าเหมือนรู้จักเขาดี

ดีกว่าที่คิดไว้

ข้าพเจ้าเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์หลังจากวันนั้น

ข้าพเจ้าเฝ้ารอการกลับมาของเขาอยู่ทุกวัน

ข้าพเจ้าเหมือนถูกสะกดจิตให้ฝันไปตลอดเวลา

เขาทำได้ยังไงกันนะ

หลังจากวันนั้น

ข้าพเจ้าก็ได้พบเขาอีกอย่างครั้ง

โดยที่          เราไม่รู้จักกัน

แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับมานั้น

มันทำให้ข้าพเจ้าไม่สามารถจะถอนตัวเองขึ้นมาจากห้วงภวังค์ที่เขาได้สร้างขึ้นไว้เลย

ครั้งล่าสุดที่ข้าพเจ้าได้พบเขา

เขาทำให้ข้าพเจ้าหยุดการหายใจ

ด้วยมนต์ตราที่เขาสะกดข้าพเจ้า มันช่างยากจะลบเลือน

แววตาที่เหม่อมองมาที่ฉัน มันเป็นเสมือนสัญญาณว่าเขาจำข้าพเจ้าได้

ทั้งๆที่ตัวข้าพเจ้าเองไม่มีมีค่าให้จดจำเช่นนั้น

เขาเคยเป็นท้องฟ้าที่อยู่ไกลเกินเอือม

ข้าพเจ้าเป็นได้อย่างมากก็แค่ฝุ่นละอองอากาศ

วันหนึ่ง

เวทมนตร์ที่กักขังข้าพเจ้าก็สลายไปพร้อมกับการหายตัวไปของเขา

ข้าพเจ้าออกตามหา เดินทาง ไปในที่ๆไม่รู้จักเพียงผู้เดียว

ไม่มีเงาเก้งก้างตลกๆนั้นอีกแล้ว

เขาอยู่ที่ไหนกันนะ?

แล้วในที่สุดข้าพเจ้าก็เจอ

หนทางที่จะได้กลับเข้าไปในสู่มิตินั้นที่เคยเข้าไป

มิติที่มีแค่เราสองคน

ข้าพเจ้าค้นพบวิธี

แต่มันช่างยากเย็น ข้าพเจ้าเป็นแค่ฝุ่นละอองแค่นี้

ข้าพเจ้าลืมไปว่า

เราไม่เคยรู้จักกันแม้แต่ชื่อ

เรารู้จักในแค่ในมิตินั้นเท่านั้น

สิ่งที่ย้อนกลับมาหาข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าลืมคิดไปว่าเขาจะรู้สึกเหมือนกับที่ข้าพเจ้ารู้สึกไหม

ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้เลย

ทั้งๆที่เดินทางมาแสนไกล

เรามีหลายๆสิ่งที่เหมือนกัน

การใช้ชีวิตก็เหมือนกัน

บางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในดวงตาของเธอกำลังจะสื่ออะไร?

หวังว่าวันพรุ่งนี้ทุกอย่างคงผ่านไป

 

ฉันก็ทำได้แค่นี้

รอแค่สักวันที่จะทำอะไรได้มากกว่านี้

รอที่จะได้เจอเขาอีกครั้ง

รอให้เขากลับมาเหมือนดั่งต้องมนตร์

ข้าพเจ้าทำได้แค่นี้

 

 

 

 

 

เพราะเราไม่เคยรู้จักกัน

 

และอาจจะไม่มีวันได้รู้จักกัน

 

แต่ฉันต้องการจะบอกสิ่งที่ฉันซ่อนอยู่ในดวงตาวันนั้น

 

 

 

 

 

 

แค่เธอกลับมา แค่เรารู้จักกัน แค่นี้

 

หลังจากที่หายไปนาน

หลังจากที่หายไปทบทวนหลายๆสิ่ง

หลังจากอะไรที่มันเกิดขึ้นมากมายได้ยุติลง

หลังจากที่อยู่ตัวคนเดียวมาเป็นเวลานาน

 

เมื่อก่อน

มีความสุขมาก เมื่อเวลาเมื่อเวลาเห็นคนอื่นเขารักกัน

มีความสุขมาก ที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียว

ได้ทบทวนหลายๆสิ่ง

เวลาใครเขาถามว่ามีความสุขมั๊ยกับชีวิตแบบนี้

ก็จะตอบไปพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า

"มีความสุขจะตายไป ไม่ต้องไปดูแลเอาใจใส่ใคร"

แต่หลังจากไปทบทวนหลายๆสิ่งที่ผ่านมา

 

 

 

 

 

 

 

ทุกอย่างมันกลับกันไปหมด

 

 

สิ่งที่ผ่านมาเราก็แค่ยอมรับตัวเองไม่ได้ที่เป็นแบบนี้

ยอมรับกับความเป็นจริงที่ต้องอยู่คนเดียว

ใช้ชีวิตคนเดียว ไปไหนคนเดียว โดยไม่มีคนให้เอาใจใส่

 

แปลกดีนะ ที่คนโสดมักจะพูดว่า "คนเราไม่จำเป็นต้องอยู่กับใคร เราอยู่ของตัวเราเองได้"

รู้มั๊ย มันก็เป็นแค่คำแก้ตัวไปวันๆของคนขี้เหงา

รู้แล้วแหละว่า ตัวเอง 'เหงาจริงๆ'

 

ยอมรับแล้ว ไม่แก้ตัวอีกแล้ว

 โปรดเห็นจุดเป็นอัตราการเต้นของหัวใจ

 .  .  .    .  .  .    . . .  ...  ................... 

 

 

 

 

 

เขาอยู่ในนี้เพียงหลับตา...

เจอกันเวลาไม่รู้จักใจ

 .. .. .. .. .. ..  .  . ... . ..  . .. .. . .  .  . .    .  .  .  .

 

มิติ...ที่อยู่แค่ต่างกัน หากแค่ประตูเปิดออก

 

หากฉันตามหา เธอที่ไม่มีตัวตนของเขาจะมีตัวตน

 

แต่บางอย่างไม่จำเป็นต้องตอบเช่นเดียวกับคำถาม

 

 

คงให้เวลาผ่านไป  เขาที่มีตัวตน แค่หัวใจเรากั้นอยู่

แค่เวลาที่ห่างไกล.....

 

 

 

 

 

เวลาหยุดหมุน

 

ลืมตา หลับตา 

 

เข้าไปในฝัน  เหตุใด เวลาที่ไม่มีตัวตนถึงชัดเจน

เลืองลาง เบาบาง ฝันที่ไร้น้ำหนักที่ไหลไปอย่างช้าช้า

เขา...'เวลา'ที่ฉันไม่รู้จักยืนอยู่ข้างกาย หัวใจเต็มอิ่มอัดแน่น

 

สุขใจ

 

 

แค่ที่เหลือ แค่เพียงเงาเมื่อจากลา ผ่านไป ฝันไป เลืองลาง ชัดเจนและปลิ้วไป

นาฬิกาเริ่มเดิน...แค่ลืมตา

 .

..

...

 

 

 

.

..

...

..........

ทรมาณแค่รับรู้เพียงฝ่ายเดียว 'เวลามีอยู่จริง' สัมผัสได้ แค่หลับตา...

แล้วเวลาก็มาเช่นเดิม

มิติ...เป็นเธอผู้ไม่มีตัวตน เจ็บปวด ทรมาณ อึดอัด แตกสลาย ขาดใจ

...................

..................

.................

...............

..............

.............

...........

 

 

 

 

 

 

.                       .                    .                     .

- เวลา / กั้น / มิติ -

คงมีสักวันที่จะมาพบกัน

 

เวลาหมุนมา

. . . . . . . . . . . . . . . .

และ อาจ

หมุนไป

. . . . . . . . . . . . . .

 

 

 

 

.

 

 

เดิมที

 

มิติกับเวลา ไม่ได้ถูกกำหนดให้เจอกัน

 

 

 

 

. . . . .

 

 

_________________________________________